Test: Ducati Multistrada 1200 Enduro

Het frame van de Multistrada 1200 Enduro is identiek aan dat van de gewone Multistrada. Toen we aan de ontwikkeling van de nieuwe Multistrada begonnen (een motor die in 2015 op de markt kwam, NVDR), wisten we al dat we ook een Enduro versie gingen maken. Vandaar dat we één frame bouwden dat voor de beide motoren kon dienen”, verduidelijkt Davide Previtera, Vehicle Project Engineer. Om het Enduro-label volwaardig in te vullen kreeg de Multistrada meer veerweg, een dertig liter grote brandstoftank, een 19” voorwiel en een langere dubbelzijdige achterbrug. Onder andere door die grotere benzinevoorraad en de robuustere afwerking van de motor klokt de Multistrada 1200 Enduro af op een rijklaar gewicht van 254 kilogram (232 kilo voor de standaard MTS) en met die brommer gaan we  eerst 75 kilometer off-road door de heuvels van Sardinië buffelen om dan na de middag nog 140 kilometer over de bochtigen wegen te gaan knallen.  

 Onder een sympathiek lentezonnetje zwier ik  mijn crosslaars over het standaard zadel dat op 870 mm boven Moeder Aarde zit. Optioneel zijn er ook een lagere (850) en een hogere (890 mm) zitbank beschikbaar, maar met mijn 1,83 meter moet de standaard 870 mm goed te doen zijn. Al meteen bij het van de zijstandaard tillen voel je dat de Enduro een potige brommer is want hoewel de Ducatisti een beetje vals spelen door ons met een slechts voor de helft gevulde brandstoftank op pad te sturen, moet je nadrukkelijk aan het stuur rukken om de motor loodrecht op zijn Pirelli Scorpion Rally banden te krijgen. Omdat je off-road veel meer recht op de motor staat dan in het zadel zit, monteerde Ducati het brede stuur op 50 mm hoge risers. 

 

test-ducati-multistrada-1200-enduro

In de lage toeren is de tractie fenomenaal en zonder dat je veel in de koppeling moet pitsen. En dat is maar best ook want de koppeling voelt –zeker vergeleken bij een Magura-koppeling op een KTM- een beetje zwaar aan. Ik ben vertrokken met de motor in enduro modus waarbij het ABS nog matig tussenbeide komt op het voorwiel en de tractiecontrole af en toe een vangnet uitgooit voor als de achterkant te veel grip verliest. Maar na een kilometer of vijftien schakel ik de tractiecontrole helemaal uit omdat ik op de gravelwegen iets meer op het gas door de bochten wil sturen. En dat werkt wonderwel zodat ik met meer vertrouwen achter het stuur sta. Tot de heer Newton me in een afdaling laat weten dat zijn wet geldt als je de achterkant iets te ver laat uitbreken en het achterwiel dan nog eens in een greppel schuift. Huplakee, ventje en 254 kilogram motor tegen de grond met een gebroken handkap, een gekrast zijpaneel (sterk spul!) en een gedeukt ego als resultaat.  

Na de pasta is het tijd voor de wegrit en zoals de Ducati-traditie het wil, gaat het gas vanaf de eerste meters in de hoek. De eerste veertig kilometer lig ik zwaar overhoop met mijn gemotoriseerde compagnon. Met het groot voorwiel en de daarop aangepaste geometrie stuurt hij niet half zo kwiek als de Multistrada 1200. Is die laatste met zijn 17” voorwiel een gooi- en smijtbrommer met een ongeëvenaarde precisie, dan reageert de Multistrada 1200 Enduro beduidend slomer op een input op het stuur en heeft hij een lichte neiging tot wijd lopen. Daar bovenop vind ik mijn draai niet in de rijmodi en nog minder in de afstelling van de vering. Voor het tempo waaraan we aan het banjeren zijn, staat de vering te zacht waardoor de machine vooraan te ver door zijn poten zakt als ik lààt de ankers uit gooi. En omdat het Sardeense asfalt niet echt betrouwbaar is, word ik in de Sport-rijmodus nog iets te vaak met een kwispelende kont geconfronteerd. S

Na 75 kilometer stevig off-road en 140 pittige kilometers op de weg kan je niet anders dan onder de indruk zijn van de allround inzetbaarheid van de Ducati Multistrada 1200 Enduro. Ok, hij heeft niet het lichtvoetige van de gewone Multistrada, maar door met de vering en gasrespons te spelen kan je de Enduro wel degelijk naar je hand zetten voor héél sportieve ritten op de weg. En daar waar de Multistrada beperkt inzetbaar is op onverharde paden, gaat de Multistrada 1200 Enduro in verder, véél verder. Daardoor is de Multistrada 1200 Enduro simpelweg veel meer een ‘vier-motoren-in-één’ pakket dan de standaard Multistrada. Alle wegen mogen dan misschien wel naar Rome leiden, alle pistes leiden voortaan naar Bologna…

De volledige versie van deze test lees je in het aprilnummer van Motoren & Toerisme.

Tekst: Bart De Schampheleire

Foto’s: Milagro 

Bron: De Motorsite

Share this article

You May Also Like