Getest: BMW F 800 GS Adventure

Hoewel de F 800 GS al in 2008 het levenslicht zag – toen hij naast de F 650 GS in het gamma kwam – duurde het nog tot 2014 tot BMW de leemte in zijn F 800 GS-reeks aanvulde met een Adventure-model. De extra’s ten opzichte van de ‘gewone’ GS zijn een groter windscherm, uit de kluiten gewassen valbeugels, handkappen, wat lijviger kuipwerk en een ander subframe om plaats te maken voor de 24 litertank onder het zadel.

 

Steun en toeverlaat

 

Heb je jezelf eenmaal in de stijgbeugels gehesen, dan duwt het brede aluminium stuur je meteen in een rechtopgezeten houding: armen relax, de rug recht, dijen onder een min of meer rechte hoek en een kniehoek die de 45 graden benadert. De op de enduro-wereld geïnspireerde lijn van de fiets zorgt voor een rank uiterlijk, waarbij ook het zadel en de ‘tank’ behoorlijk smal aanvoelen. Off-roadgewijs rechtstaand rijden is zo alvast een stuk aangenamer.

 

 

test-bmw-f-800-gs-adventure

 

Geen koppelbeer

 

Enkele dagen voor we de 2017-versie van de Adventure in handen kregen, mochten we nog even aan de rol met het 2016-model. Eveneens een alleraardigste fiets, maar als je ‘m te zacht over het rechteroor aaide, dan durfde de respons al eens te stokken in lage toeren, met onaangenaam gestotter of zelfs stilvallen tot gevolg. Door op de nieuwe F 800 GS-A ook ride-by-wire te voorzien, wilde BMW dat probleem de wereld uithelpen. Door de slag van uw pols elektronisch door te seinen naar de gasklephuizen krijg je in theorie een fijnere gasrespons. Koppel dat aan de vernieuwde inspuiting – de motor kan op de nieuwkomer veel nauwkeuriger bepalen op welk moment precies het injectiesysteem moet injecteren – en de kans op stilvallen of gestamel is nagenoeg geëlimineerd. Die hogere precisie hoor je al bij de start van de motor: hoorde je bij de vorige versie nog hoe de motor een aantal keren ronddraaide alvorens hij op gang pruttelde, dan komt er al gebrul uit de uitlaat als je de startknop nauwelijks hebt beroerd. Die verbetering is ook al rijdend meteen merkbaar: de F 800 GS-A komt heel soepel van z’n plek af, schakelt dankzij de licht te bedienen koppeling heerlijk zacht op en zoeft aardig door tot rond de 5.500 toeren.

Vanaf die kaap worden de trillingen evenwel onaangenaam. Rij je nog relatief comfortabel 120 bij 5.000 toeren, dan zit je vanaf 130 kilometer per uur en vanaf de bijbehorende 6.000 toeren gebakken voor een ritje Parkinson. Het vermogen wordt gespreid over zes versnellingen, maar in dit geval had een zevende in de bak eigenlijk geen kwaad gekund om rustig autosnelwegkilometers te kunnen malen.

 

schermafbeelding-2016-10-27-om-13-05-22

 

Het bos in

 

Wij mikken de rijmodus in Enduro, schakelen ABS en tractiecontrole uit – dat kan afzonderlijk, hoezee! – en gaan aan het spelen in het bos. En daar komt de Adventure-kant van de GS bovendrijven. Neen, het blok reageert niet wonderbaarlijk pittiger – de gasrespons mocht wat ons betreft ook nog een tikkeltje snediger, maar de koppeling valt perfect te doseren en het stuurgedrag is zo scherp dat de F 800 GS ons uitdaagt om endurogewijs tussen de bomen te slingeren. Beentje strekken, insturen, vol op het gas en genieten van een uitbrekend achterwiel, net als op de veel lichtere pure off-roadmachines. Heerlijk.

 

Conclusie

Telkens we de F 800 GS-A ergens parkeerden, zwermden de motorliefhebbers al snel rond de motor om een praatje te komen doen. Al verliep elk gesprek ongeveer gelijklopend:

Knappe snuit, lekker agressief voorkomen, handige koffers… Maar euh, wat kost dat ding eigenlijk?

12.750 euro zonder opties, meneer.”

Oei, da’s best veel, laat dan maar.

Tja, echt goedkoop is hij niet, maar of je voor die prijs én een goed presterende wegmachine én een hoogpoter met milde off-road ambities in huis haalt, valt sterk te betwijfelen.

 

Lees de volledige versie van deze test in het oktobernummer van Motoren & Toerisme.

 

 

Tekst: Jelle Verstaen

Foto’s: Benny Proot

Bron: De Motorsite

Share this article

You May Also Like