Getest: Norton Dominator 961

De nieuwe Dominator is een caféracer voor de moderne tijden zodat hij een pak beschaafder voor de dag komt dan de Domiracer waarop hij gebaseerd is. Hij heeft wel nog steeds het uiterlijk van een bulldog met een agressieve look, die geaccentueerd wordt door de neus naar beneden te duwen en de kont te liften. Voor de creatie van de moderne versie van de Dominator die in de jaren zestig de straten rond het Ace Café onveilig maakte, ontwierp Skinner een nieuwe variant van het uit chromoly stalen buizen opgetrokken dubbel wiegframe.

De spaakwielen dragen bij tot de retro looks van de Dominator terwijl de carbon zadelbasis juist heel modern is. Garner en co namen de geometrie van de voortrein onveranderd over van de Commando, aan de achterzijde werd er wel duchtig geschaafd. De speciaal voor deze motor ontwikkelde TTX36 Öhlins shock verbindt het frame immers met een twintig millimeter langere swingarm waardoor de wielbasis naar 1.440 mm groeide. Door de langere monoshock achteraan kwam de kont een stuk hoger wat er voor zorgt dat de motor wat meer op zijn neus staat en dat moet dan weer resulteren in meer grip voor de Dunlop Qualifiers als je er stevig de pees op legt. En als er iets is waar de Dominator altijd en overal zin in heeft, dan is het in hard rijden…

NorDomi-029

Koppel, koppel, koppel

Die indruk wordt nog versterkt op het moment dat je de startmotor een duimpor geeft en de dikke paralleltwin tot leven dondert. Met een stel niet straatlegale, optionele ‘Short Noise’ uitlaten van 1.150 euro er op klinkt mijn testmotor van vandaag vol, maar tegelijk oneindig veel zachter dan de asociaal luide megafoondempers waarmee de Domiracer de straat onveilig maakte. Door de 270°-krukas klinkt de Norton eerder als een Ducati dan als een klassieke Britse twin, door de vrijer ademende uitlaat, de grotere airbox en de twintig millimeter kortere inlaatkelken levert de motor in de Dominator vier paarden meer dan in de Commando. Maar het is het koppel dat bij 5.200 omwentelingen per minuut piekt op 90 Nm dat dicteert hoe je met deze motor moet rijden: schakelen bij 5.000 toeren per minuut om op de koppelgolf te surfen die vanaf het stationair toerental nagenoeg horizontaal loopt.

 

Knap gekruiste katapult

De gereïncarneerde Dominator is een heel knappe kruising geworden tussen oud en nieuw, een fijne mix van klassieke looks en hedendaagse technologie zoals perfect werkende remmen, snel opwarmende banden en een strak afgestelde verenwinkel die er in slaagt om alle bultjes uit te vlakken. Kortom, een fiets die vertrouwen geeft en uitnodigt om vaart te maken. Met die constante honger naar snelheid, is de Norton beslist geen omabrommer. Vanaf het stationair toerental trekt de motor in eender welke versnelling verschroeiend hard door, maar als je dat echt wil kan je er ook braaf mee rijden. Sjok je met de Norton rustig door de stad, dan zal hij je nooit verrassen met eender welke vorm van bokken of snokken. Hoewel zes versnellingen tegenwoordig de standaard zijn, heeft de Dominator aan zijn vijf versnellingen meer dan genoeg.

Wendbaarheid is altijd een van de sterke punten van Norton geweest (of toch sinds de introductie van het Featherbed frame in 1950) en de nieuwe Dominator vormt daarop geen uitzondering. De nieuwste Norton stuurt foutloos en heel licht, zelfs wanneer je tot laat in de bocht door remt blijft de Dominator een machine die zich heel gemakkelijk in de bocht laat mikken. Dat prima rijkarakter komt niet alleen van de geometrie, ook de Öhlins vork is een belangrijke acteur in dit verhaal. De voorvork vangt de gewichtstransfer bij het aanremmen immers perfect op en brengt de hele fiets opnieuw in evenwicht voor je de bocht induikt. Door de hoger geplaatste kont werd de geometrie wat scherper, zonder dat de motor daardoor onstabiel wordt bij het aanremmen.

Het was voor Stuart Garner bikkelen om Norton opnieuw in de markt te zetten, maar het ziet er stilaan naar uit dat de strijd in zijn voordeel beslecht zal worden. De lancering van de Dominator komt dat ook op een ideaal moment: het is het bewijs dat Norton een toekomst heeft omdat het motorrijders de glorietijden van weleer opnieuw laat beleven. En dat in elke zin van het woord.

 

De volledige versie van deze test lees je in het juninummer van Motoren & Toerisme.

 

Tekst: Alan Cathcart, JV, BDS

Foto’s: Kyoichi Nakamura

Bron: Motorsite.be

Share this article

You May Also Like