Rij-indruk: Benelli 502 C

Sinds Benelli in Chinese handen is, krijgen we een heel nieuw gamma voorgeschoteld. Vorig jaar testte we al een tourmachine in de gedaante van de TRK 502 en niet veel later stapten we met een glimlach van de Leoncino. Nu zijn we een jaar verder en staat er al weer een nieuweling te popelen om ons te overtuigen: de 502 Cruiser.

Fist things first

Initieel stond het niet in de planning om de 502 C te testen, maar het lot heeft ons samengebracht. Toen ik de Suzuki Katana (zelfde importeur) inleverde, stond daar een verse 502 C te schitteren en ik verstomde. Normaal is het niet mijn type motorfiets maar het plaatje ziet er schitterend uit! Over elk detail is nagedacht en het de verhoudingen kloppen helemaal, ik vind het werkelijk één van de mooiste motorfietsen die dit jaar op de markt is gekomen, zeker wetende dat hij maar 6.299 euro kost, al helemaal te gek om los te rijden. De stalen tank voelt solide aan en heeft een prachtige satijnen bordeaux-achtige kleur, een stuk origineler dan de zwarte uitvoering die ook beschikbaar is. Het zadel is netjes afgewerkt en vormt een geslaagd geheel met de achterste lampunits, zeker het Benelli logo in het achterlicht is een leuke gimmick. Er is plaats voor een bijrijder maar die zal bij lange afstanden verdacht veel om een sanitaire stop smeken. Het blok ziet er volwassen uit en de radiatoren zijn mooi weggewerkt. De velgen zijn sober maar passen wederom in de puzzel, enkel de breedte van de achterste slof verklapt dat je toch niet met een dikke cruiser onderweg bent. Geen erg, want de rijeigenschappen kunnen er alleen maar wel bij varen. Het voorlicht met herkenbare LED’s doet ook niet onder voor de duurdere rivalen, maar de compacte display in het dashboard oogt wel minder scherp en is duidelijk beperkter in mogelijkheden dan veel concurrenten.

Outfit on point

Bij het eerste contact met de 502 C voel ik me als een veulen dat voor de eerste keer probeert recht te staan, een beetje onwennig en klungelig. Het brede stuur vraagt flexibiliteit van mijn bovenste romp en mijn benen bengelen verdwaalt op zoek naar houvast. Het duurt even, maar wanneer mijn spiergeheugen onder de knie heeft dat de rem en schakelpedaal vooraan te zoeken zijn en niet recht onder me, kan ik alleen maar genieten. Het rijdt niet alleen anders, het voelt ook anders en onbewust verandert mijn rijstijl door de houding. De motor wordt verkocht als stadscruiser en die naam vat het mooi samen. Op je dooie gemak het centrum doorkruisen in stijl. De uitlaat laat zich beschaafd horen en verhult aan het stadspubliek dat het geen zware motor is, maar ik vind het prima. Het hoeft voor mij geen open uitlaat te zijn die schreeuwerig om aandacht vraagt. Het is in deze stadsomgeving dat de 502C zich thuis voelt dus laten we de stadsbewoners te vriend houden alvorens er ook nog een geluidsarm zone bovenop de lage emissiezone komt. Het gewicht van de motor klokt af op 220 kg rijklaar, lijkt veel, maar dankzij de lage zithouding spartel je zonder problemen tussen het stadsverkeer. Alleen het brede stuur van net geen meter (950mm) durft het soms eens spannend maken als je met chirurgische precisie tussen twee zijspiegels moet manouvreren.

Een oude bekende

Het blok kennen we van de Leoncino en bewijst wederom dat het zeker niet verkeerd is. De vloeistofgekoelde paralleltwin met 500cc levert in de alledaagse wereld meer dan genoeg power. 47,6 pk bij 8.500 opm en 45 Nm bij 5.000 opm zijn puike cijfers voor dit klassement. Onderin voelt het soms een beetje slapjes, maar eigenlijk heb je niet veel meer nodig en beleef je maximaal plezier door er alles uit te halen. Op de autostrade haal je vlot 140 km/u en met de armen in spreidstand en geen bescherming voor het bovenlichaam, is dat meer dan voldoende. De zes versnelling laten zich zonder veel weerstand afwisselen en de koppelingshendel voelt licht aan. Om terug tot een stilstand te komen, passen de gekartelde remmen bij het stoere uiterlijk. Vooraan staan twee schijven van 280mm klaar en achteraan houdt een schijf van 260mm de wacht. Geheel verrassend is het comfort op deze motor. In de stad is het vaak een spel om alle putten te ontwijken en af en toe rijd je er toch eens dwars door, maar de vering doet zijn werk uitstekend. Vooraan is er een UPSD (41mm) met een veerweg van 125mm en achteraan is er een laterale schokdemper met regelbare voorspanning en demping. Combineer dit met een zacht zadel en je hebt zowaar een comfortabele cruiser. Enkel mijn armen en nekspieren hadden na lange tijd een stretchoefening nodig, maar dat ligt vooral aan mijn particuliere fysionomie. Ik paste wel zonder moeite op de motor met mijn bijna twee meter.

Benelli 502 C

Naked?

De ene verbazing na de andere en de grootste verassing moet nog komen, het stuurgedrag. De aluminium velgen zijn vooraan voorzien van een 120/70-R17 en achteraan van een 160/60-R17, ideale maten om bochten mee te pikken. Los van de aparte houding, krijg ik zelfs het gevoel op een naked te zitten en mijn vertrouwen groeit met de minuut. Je zou denken te moeten inboeten aan rijgedrag maar dankzij de relatief smalle band achteraan krijg je heerlijke rijeigenschappen in de plaats van stoere looks. Zeker bij trage, krappe bochten laat hij zich gewillig in de bocht gooien. Ten noorden van de 100 km/u wordt het allemaal wat spannender om scherpe hellingshoeken na te streven, maar daar heb je andere motoren voor. De voetsteunen staan trouwens redelijk hoog dus je hoeft je geen zorgen maken dat de vonken er van afvliegen als je toch te ver naar binnen helt. Tot slot verdient de stalen tank nog een pluim. Die is maar liefst 21 liter groot en met een verbruik van ongeveer vier liter per honderd kilometer wilt dit zeggen dat een bizarre vijfhonderd kilometer mogelijk is!

Ik heb exact een week kunnen kennismaken met de 502 C en ik ben over de hele lijn aangenaam verrast, zeker wetende dat dit een standaardpakket is voor 6.299 euro. Toen ik op een terrasje iets aan het eten was, kwam er een Amerikaan naar me toe om te feliciteren met mijn motor, zelfs mijn niet motorgezinde vrienden werden er stiekem toch een beetje warm van. En laat dat net zo uniek zijn aan deze 502 C. Weinigen kennen Benelli en ineens uit het niets staat daar een degelijke, knappe motorfiets die zonder ondersteunend imago als Harley Davidson of Honda toch de duimpjes naar boven krijgt. Daarenboven past de motor perfect binnen de lijnen van een A2 rijbewijs. Als ik zo bekijk staan de sterren gunstig voor Benelli en hebben we hier een toekomstige verkoopstopper.

Tekst & foto’s: Charly de Kinderen

Bron: Motoren & Toerisme

Share this article

You May Also Like