Rij-indruk CFMoto 650 MT en GT

CFMoto is een naam die misschien een belletje doet rinkelen, maar echt doorgebroken is hij nog niet in tweewielerland. Nochtans maken ze al sinds 2011 ‘grote motorfietsen’. In de wereld van de quads zijn ze wel een begrip, want op 15 jaar tijd zijn ze wereldleider geworden. Dat kunstje willen ze graag overdoen bij de motoren, in de Benelux rekenen ze daarvoor op BW import. 

CFMoto heeft in het 650cc-gamma drie modellen: een naked (NK), een hoogpoter (MT) en een sportoerder (GT). We mochten ze kort uittesten in het wel zeer regenachtige Pas de Calais. Na de obligate grapjes over het virus trekken we onze stoutste regenlaarzen aan en mennen de 650’s door de overstroomde straten van de regio. De technologie van deze motoren dateert dus uit 2011, maar door de jaren heen werden er continu verbeteringen aangebracht. Zo kan de GT al uitpakken met een heus TFT scherm en beschikt de MT over een instelbare UPSD, die merkelijk performanter is dan de standaard vork op de GT. Uiterlijk valt er weinig aan te merken op de CF’s. De detailafwerking van bijvoorbeeld de knoppenwinkel is zeker niet perfect en soms voelt het ook wat minder aan, maar in deze prijsklasse is dat niet onlogisch. Voor min-der dan 6 ruggen rij je immers al met een best volwassen motorfiets. Kleine details geven zelfs een premium gevoel. Zo zijn de schermen instelbaar en laad je je smartphone eenvoudig op via de USB-aansluiting. Dat is tegenwoordig handiger dan een klassieke 12V stekker.

Pittige tweepitter

Het blokje is bij de drie modellen gelijk en dat doet prima z’n werk. De tweepitter draait romig rond en klinkt lekker. Boven de 5.000 toeren gaat het er ook stevig vandoor met een versnelling die we gezien de omstandigheden niet helemaal tot het uiterste drijven. Onderin voelt het allemaal wat makker aan, maar tegenstribbelen doet de tweepitter gelukkig nooit.  De machines hebben ook twee rijmodi die naar verluidt iets mechanisch aanpassen aan de injectie, maar een heel groot verschil merken we niet tussen die twee. Dat is ook niet echt nodig, want de gasrespons is romig en behoorlijk doseerbaar, ondanks de te lange vrije slag op et gashendel dat natuurlijk nog met een traditionele kabel werkt. Het traject is prettig heuvelachtig en de 650 cc is prima om civiel mee te cruisen. Standaard levert het blok 62 pk (45 kW)aan 9.000 toeren, maar het is ook in 35kW versie verkrijgbaar voor onze A2 vrienden. Het koppel tikt af op 58 Nm bij 7.000 toeren en dat blijkt in de praktijk ruim voldoende om aardig vaart te maken.

Degelijk rubber

Ik focus me tijdens de test op de MT en GT en die zitten beiden prima. Zeker de GT voelt lekker luxueus aan, met voldoende beenruimte, een aangenaam zadel en veel bescherming achter de goed gevormde kuip. De MT zit wat conservatiever en daar zouden we de voetsteuntjes iets meer achteruit willen, maar gezapig is het wel. Op de MT heb je ook het voordeel van de duidelijk beter presterende KYB UPSD vooraan. Die filtert de oneffen-heden in het soms pokdalige asfalt van Le Nord duidelijk beter weg. Schakelen doen ze beiden eveneens prima en de koppeling behoeft geen overdreven vingerdruk. Het remhendel moet je wel hard indrukken, maar uiteindelijk kom je toch vertrouwenwekkend tot stilstand. Al moeten we daarbij wel melden dat we door de uitgeregende omstandigheden de ankers niet tot de limieten wilden en konden testen. We willen wel een pluim geven aan de Metzeler Roadtec rubbers die om de velgen lig-gen. Dat is de keuze van de invoerder, die ze zo bestelt in China. Dat helpt een eind voor het vertrouwen, want Chinees rubber staat vooralsnog niet op niveau.  

Besmettingsgevaar

Mede daardoor is het stuurgedrag ook verrassend neutraal en voorspelbaar. Volgens de technische fiche zou de MT 206 kilogram wegen, terwijl de GT 226 in de schaal werpt, beiden rijklaar. Het eerste lijkt wat scherp, terwijl het tweede overdreven lijkt. Het gevoel zit ergens mooi tussenin, want stapvoets laten de tweewielers zich eenvoudig mennen en als het sneller gaat hebben ze niet veel input nodig om van lijn te veranderen. Eens op die lijn blijven ze die mooi neutraal volgen. Je kan zelfs aardig bijremmen op hellingshoek, al gaan vergelijkingen met toppers hier natuurlijk niet op. En eigenlijk is dat de eindconclusie. Je kan deze volwassen Chinezen moeilijk vergelijken met het topmateriaal waar wij vaak mee op de baan mogen. Maar je kan ze wel vergelijken met de meeste middenklassers in hun genre. Echt op gelijke hoogte staan ze nog niet, maar gezien het prijsverschil dat er nog steeds is, valt de aankoop zeker wel te verantwoorden.

De MT is bijvoorbeeld een stuk lichter en krachtiger dan de Benelli TRK 502, waarmee je hem zou kunnen vergelijken, en anderzijds is hij toch een stuk goedkoper dan pakweg een V-Stom 650 (- 1.900 euro). De GT is wel een stukje duurder en ontloopt de concurrentie minder. Feit is dat de Chinezen er nu echt wel zijn op productgebied. Met de professionele hulp van BW import, dat al ver staat in het uitbouwen van een dealernetwerk, zullen ze die verworvenheid ook kunnen gaan vertalen in service, bedrijfszekerheid en ongetwijfeld in verkoop-cijfers. De grootste concurrenten zullen wellicht ook uit China komen, met Benelli, Moto Morini en anderen die zullen trachten om Europa en de rest van de wereld te besmetten in positieve zin. Eentje mag hé.

Bron: Motoren &Toerisme

Share this article

You May Also Like