Test Yamaha Tracer 700

Voor we eraan beginnen, even dit: zeg niet MT-07 Tracer, maar wel Tracer 700. Hoewel het getrainde oog van ons lezerspubliek niet al te veel moeite heeft om de gelijkenissen tussen de Tracer 700 en zijn inspiratiebron te ontwaren, wil Yamaha het liefst af van die vergelijking en sneuvelde om die reden de afkorting MT in de modelnaam. Exit ‘The Dark Side Of Japan’, enter ‘Roads of Life’ voor een meer op rijcomfort dan op rijsensaties gerichte insteek. Nochtans zijn de overeenkomsten in genen legio: het blok, de onmiskenbare MT-kont, de velgen, remmen en het frame zijn quasi identiek aan die van ‘hij-wiens-naam-we-niet-uitspreken’. Behalve de toevoeging van een sportieve kopkuip, kreeg de Tracer 700 een manueel verstelbaar windscherm en handkappen met geïntegreerde richtingaanwijzers aangemeten. Daarenboven moet een groter en dikker gevoerd eendelig zadel zorgen voor voldoende rijcomfort voor zowel rijder als passagier. Een gelijkaardige update die de MT-09 kreeg om Tracer 900 te worden, quoi.

 

Een rit in de nek van de Tracer 700 verloopt als de gemiddelde dressuurwedstrijd: mooi rechtopgezeten in het zadel van een raspaard dat elke beweging van je teugels nauwgezet volgt. Hoewel Yamaha dezelfde voorvork gebruikt als op de MT-07 – waarvan de veervoorspanning en demping wel werden aangepast – zit er een setje stuurverhogers gemonteerd en staat het brede stuur nu een tikkeltje dichter bij de bestuurder gemonteerd, waardoor de houding veel natuurlijker aanvoelt. Door de voetsteuntjes op hun plaats te laten, maar de zithoogte met dertig millimeter op te krikken, is de kniehoek iets ruimer dan op de MT-07. Het zadel zelf is dan weer comfortabel dik gevoerd en loopt iets smaller af bij de tank.

Schermafbeelding 2016-08-12 om 17.15.43

De CP2 ofte ‘crossplane twin’ komt behoorlijk performant voor de dag voor ‘een zevenhonderdje’ en pakt vanaf stationair toerental heel vloeiend op. Dat is een fijn gevoel als je haarspeldbochten aansnijdt: van drie naar twee terugschakelen, even remmen tot 2.500 toeren en zelfs zonder de koppeling te beroeren terug op het gas om heel strak je lijn aan te snijden en stevig uit te accelereren vanaf 5.000 toeren tot in de buurt van de 9.000. De kleine 700 raakt niet snel buiten adem, kan dankzij zijn 270°-krukas rekenen op ruim voldoende koppel om de fiets de berg op te sleuren en is daarenboven ook nog eens licht – zowel qua gewicht als stuurgedrag – waardoor we zonder moeite de ene na de andere motor oprapen tijdens de testrit.

 

Het rijgedrag van de Tracer 700 stelt je al na enkele bochten volledig op je gemak. De fiets voelt immers erg stabiel aan in de rechte lijn, maar is op zijn best wanneer het asfalt aan het kronkelen gaat. Wil je ‘m van zijn ene op zijn andere schouder gooien, dan volstaat een lichte tik tegen het brede stuur, waarna de neus van de Tracer als een speurhond de goeie rijlijn afsnuffelt. De verlengde swingarm en bijbehorende langere wielbasis zorgen voor de nodige stabiliteit, terwijl ook de lichtjes opgeschroefde voorvork – zowel veervoorspanning als demping zijn voorzien op zwaarbeladen ritten – zijn duit in het zakje doet.

Schermafbeelding 2016-08-12 om 17.15.54

Alles opgeteld past de Tracer 700 je als een lederen handschoen: voelt hij aanvankelijk nog wat onwennig om de handjes, dan zit hij na enkele minuten als gegoten en zal hij niet snel gaan vervelen. Deze no-nonsense fiets mag dan wars zijn van de meeste technologische snufjes, hij heeft wel het broodnodige aan boord om je veilig en comfortabel van stad naar bergtop en weer terug te loodsen. Daarenboven bewijst Yamaha met de Tracer 700 dat een motor heus niet groot en duur moet zijn om je kriebels in de buik te bezorgen – of je nu een beginner of een doorgewinterd motorrijder bent.

 

Je leest de volledige versie van deze test in het augustusnummer van Motoren & Toerisme.

 

Tekst: Jelle Verstaen

Foto’s: Jonathan Godin

 

Bron: De Motorsite

Share this article

You May Also Like