Vergelijkingstest Honda VFR 800 X Crossrunner vs. Triumph Tiger 1050 Sport

Komt het aan op punten geven aan de krachtbronnen dan zijn we daar heel snel mee klaar: de triple wint. Niet alleen is de Triumph over de hele lijn krachtiger, de drie rijmodi maken ‘m ook breder inzetbaar en het altijd en overal aanwezige koppel is een zegen voor wie snel en toch ontspannen wil rijden. Al vanaf drieduizend toeren krijg je een bijzonder lineaire acceleratie geserveerd die in ‘Sport’-modus bijna van het goede teveel is. Wil je een vergelijkbare daadkracht aan de Honda ontlokken, dan moet je de V4 constant boven de zesduizend toeren houden wat resulteert in veelvuldig schakelen en tegennatuurlijk hoogtoerig rijden.

 

Tenzij je in Duitsland gaat banjeren zal je zelden zo’n hele tank in één ruk leegrijden, wij kozen er alvast voor om na 250 kilometer een koffie- en tankstop in te lassen. Dat staat voor een volle twee uur rijden en dan mag het onderstel al eens pauzeren, wat rekken en strekken. De nood daaraan is het grootst bij de rijder die van de Tiger stapt. De driehoek tussen stuur, zadel en voetsteunen is op zich best comfortabel, maar het zitkussen is niet voor elk type derrière ideaal gevormd. Het dwingt je tegen de tank aan en dat zorgt vroeg of laat voor pijnlijke plekken hier en daar. Het zadel van de Crossrunner laat je meer keuze om wat te verzitten en voelt ook breder aan. Alleen is de vulling wat aan de zachte kant zodat je na een paar honderd kilometer alsnog blij bent dat je even kunt verpozen. Bij het overstappen van testobject A naar B lijkt het alsof de Triumph een stuk hoger op zijn poten staat dan de Honda, maar dat heeft alles te maken met de zadelhoogte op de Crossrunner die in de laagste stand bleef (815 mm, 835 mm kan ook) terwijl de Triumph je 830 mm hoog zet (er is in optie ook een twintig millimeter lager zadel verkrijgbaar).

 

Beide dashboards bieden je alle mogelijke informatie die je maar wil weten, gaande van uur, trip 1, trip 2, snelheid, toerental, momentaan verbruik, gemiddeld verbruik, actieradius, rijmodus (Triumph), stand handvatverwarming (Honda): te veel om op te noemen. Het grote verschil is dat de informatie op de Triumph vlot en makkelijk af te lezen valt, op de Honda moet je over een arendsblik beschikken om uit de monochrome lcd-lettersoep de juiste gegevens te distilleren. De bedieningsknoppen zijn in beide gevallen kwalitatief hoogstaand afgewerkt en beide rem- en koppelingshendels zijn instelbaar. Wel moet je op de Crossrunner met de linker wijsvinger in de cockpit duiken wil je bepaalde data op het schermpje toveren, op de Tiger valt nagenoeg alle informatie via de linker duim op te roepen, rechts zit de erg intuïtief in te stellen Cruise Control.

 

Bij het rijden voelt de Triumph als de meest speelse aan en dat heeft veel te maken met de levendige krachtbron en het wat bredere stuur. Met een minimum aan input leg je de Tiger van het ene op het andere oor, daarbij meer vanuit de heupen sturend dan je op de Honda doet. Die vraagt iets nadrukkelijker naar een duw tegen een stuurhelft en laat zich dan ook meer met het bovenlichaam dirigeren. Ondanks de wat langere veerwegen heb je bij het raggen over departementele weggetjes weinig last van deinen of door de knieën duiken bij het remmen. De vering is in beide gevallen erg communicatief zonder hard te zijn en biedt volop regelmogelijkheden aan de rijders die het geheel toch wat strakker of net weer wat comfortabeler willen. De remmen op de Honda voelen net dat tikkeltje krachtiger aan waardoor ze ook fijner te doseren zijn. Je kan als het ware tot op de millimeter voelen wanneer het ABS zal ingrijpen, al is de Tiger slechts een paar procenten van datzelfde niveau verwijderd. De instelbare (ook uitschakelbare) tractiecontrole zorgt op beide modellen voor een veilige back-up in glibberige omstandigheden, dit is typisch zo ’n modern snufje dat je zeker als wat sportievere rijder al na korte tijd zeer gaat appreciëren.

 

De Honda VFR 800 X Crossrunner gaat in België voor 12.799 euro de dealerdeur uit (13.499 euro in Nederland) en daarmee is hij iets goedkoper dan de Triumph Tiger 1050 Sport (12.900 euro in België, 14.200 euro in Nederland). Geen vederlichte prijskaartjes, maar dit zijn gelet op de onberispelijke afwerking en de vele functionele extra’s dan ook geen budgetmotoren. Integendeel: het zijn gesofistikeerde, goed uitgedachte veelkunners waar je mits goed kiezen jarenlang spelplezier zult aan beleven.

 

Je leest de integrale versie van deze vergelijkingstest in het augustusnummer van Motoren & Toerisme.

 

Tekst: Dirk Gossye

 

Foto’s: Phillippe Buissin, Jochen Scheire

 

Source: De Motorsite

Share this article

You May Also Like